ακου , επιστρεψαμε
ειμαστε εδω
η πορεια ηταν μακρια
χλωρη και ξερη
με φοβους και νυχτες κρυες,
μα ειμαστε εδω πια

σαν ρυακι στο ποταμι
που χυνεται
ξαναβρεθηκαμε μονιασμενοι
για μια στιγμη
αγκαλιαστηκαμε
δακρυσαμε
τα πνευματα ανταμωσαν
τα ορατα και τα αορατα
φιλιωσαν
κι οι ερωτευμενοι
αγαπηθηκαν

το πιστευεις;
οι εραστες
αγαπηθηκαν

θα ξαναφυγουμε
στο πυκνο μαρμαρο
τ ουρανου
με λαμψη λευκη
θα ξαναπαγωσουμε
στην πετρα
σαν μυρωδια
κι ανεπαισθητο
πεταρισμα
μη πεις πως ειμαστε
οι προγονοι
μη πεις πως μας
ονειρευτηκες
μονο
ακου
τον αρχαιο ψιθυρο
στις ψυχες πως
μιλαει
διχως λογια

τα ματια του μωρου
που κοιταν
διχως ονοματα
να γνωριζουν

το πιστευεις;
μονο αυτα
ειναι που γνωριζουν

τωρα μπορεις να δακρυσεις
χωρις εμας
τωρα μπορεις να φιλιωσεις
χωρις εμας
τωρα μπορεις να πεταξεις
χωρις εμας

τωρα μπορεις να θυμασαι
διχως να θυμασαι
φλυαρο ρυακι
της βροχης
στο μεγαλο
καθως χυνεσαι
ποταμι
μας



















4 σχόλια:

Silena είπε...

δεν επιστρέψαμε,
μόνο ξυπνήσαμε
ύστερα από λήθαργο
αιώνων
όταν η σταγόνα απ' το δάκρυ
έπεσε βαριά
στα βλέφαρα
κι αυτά
άνοιξαν

από ένστικτο
από φόβο
δεν ξέρω να σου πω

και είδαμε
κι αγκαλιάσαμε
και δακρύσαμε
κι αγαπήσαμε
μα...

μόνο για μια στιγμή

κι οι εραστές
γύρισαν την πλάτη
σαν πέρασε αυτή
η φευγαλέα στιγμή
γιατί πια
δε είχαν τίποτα να πουν
τα μάτια τους

τόσο κράτησε το πάθος
και οι εξομολογήσεις
μόνο μια στιγμή

κι έπειτα φύγαμε
να βρούμε την αλήθεια
ψάξαμε πολύ
πονέσαμε πολύ
ακόμα ψάχνουμε

- μέσα στο κλάμα
υπάρχει η αλήθεια, στο κλάμα του νεογέννητου παιδιού που αντικρύζει τον κόσμο για πρώτη φορά -

ήταν η φωνή της καρδιάς μου που μου αποκάλυψε το μυστικό!!

ΛΥΧΝΟΣ ΚΑΙΟΜΕΝΟΣ είπε...

κυλά το ποίημα σου...
και η δομή του ρέει ως νερό ποταμού αρχέγονου...
χωρίς τίποτα περιττό...

την εκτίμησή μου.

λογια εικονες τραγουδια είπε...

ισως αν μπορουσαμε να σωπασουμε,
ισως ν ακουσουμε οτι ολοψυχα ελπισαμε

λογια εικονες τραγουδια είπε...

πολυ με αγγιξε αυτο που εγραψες
"χωρίς τίποτα περιττό..."

σ ευχαριστω πολυ,
αμοιβαια η εκτιμηση